بیماری آلزایمر، علائم و نشانه های آن، نحوه تشخیص و درمان

12/01/2018 | bichashk
بیماری آلزایمر، علائم و نشانه های آن، نحوه تشخیص و درمان

با افزایش سن، طبیعی است که هر کسی به میزان کمی دچار فراموشی شود اما ضعیف شدن حافظه کوتاه مدت ممکن است نشانه ای از وجود بیماری آلزایمر (Alzheimer) باشد. در بیماری آلزایمر، سلول های مغزی به تدریج تحلیل رفته و نوعی پروتئین غیرطبیعی در مغز ایجاد می شود. در نتیجه بافت مغزی ، دچار کوچک شدن و چروکیدگی شده و توانایی ذهنی فرد به تدریج از بین می رود که به این وضعیت اصطلاحا زوال عقل یا دمانس (Dementia) گفته می شود.
شایع ترین علت بروز زوال عقل را بیماری آلزایمر تشکیل می دهد. در کشورهای پیشرفته از هر 100 نفری که تا 65 سال سن داشته باشد 7 نفر دچار این بیماری می شود و از هر 100 نفری که به سن 85 سالگی برسد، 30 نفر به این بیماری مبتلا می گردد. هنوز علت زمینه ای اینکه چرا سلول ها و بافت های مغزی دچار تحلیل می شوند پیدا نشده است اما عوامل ژنتیکی ممکن است در ایجاد این وضعیت دخیل باشند. تحقیقات نشان داده است که 15 درصد کسانی که به بیماری آلزایمر دچار می شوند یکی از والدینشان نیز به این بیماری دچار بوده است.


علایم و نشانه های بیماری آلزایمر

علائم آلزایمر
اولین علامت بیماری آلزایمر معمولا فراموشی است. کم شدن حافظه که به طور طبیعی در افراد مسن ایجاد می شود در این بیماری بسیار شدید تر بوده و بر روی توانایی عقلی آنها نیز اثر می گذارد. از دست رفتن حافظه در نهایت همراه با علایم دیگری نیز می شود که این علایم ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • اختلال در تمرکز حواس
  • اشکال در فهمیدن چیزهایی که می شنوند و نوشته هایی که می خوانند.
  • بی هدف این طرف و آن طرف رفتن و گم شدن ( حتی در محیط های آشنا )

در مراحل اولیه بیماری آلزایمر، افراد معمولا خودشان متوجه می شوند که بیشتر از حد معمول دچار فراموشی شده اند و به خاطر این مسئله ممکن است دچار افسردگی و اضطراب شوند. بعد از یک مدت طولانی، علایم موجود ممکن است بدتر شده و علایم دیگری ممکن است به آنها اضافه شوند. این علایم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • کند شدن حرکات و لرزش یا عدم تعادل در هنگام راه رفتن
  • تغییر خلق سریع از خوشحالی زیاد تا ناراحتی و گریه کردن
  • تغییرات شخصیتی، تهاجمی شدن و احساس اذیت شدن

گاهی اوقات بیماران مبتلا به آلزایمر دچار بی خوابی شده و شب ها بی قراری می کنند. بعد از چند سال که از ابتلاء به این بیماری می گذرد این افراد قادر به نگهداری از خود نبوده و نیاز به یک مراقبت شبانه روزی دارند.
در ابتدای بیماری، شخص مبتلا به آلزایمر از اینکه بیش از حد معمول دچار فراموشی می شود و نمی داند که وسایلش را کجا گذاشته است ناراحت، مضطرب و افسرده می گردد.

نحوه تشخیص آلزایمر

نحوه تشخیص آلزایمر
هیچ آزمایش خاصی وجود ندارد که بتوان با آن تشخیص قطعی آلزایمر را داد. پزشکان در مورد علایم این بیماری با فرد مبتلا و خانواده او بحث و مشورت می کنند. آزمایش هایی که انجام می گردد برای کنار گذاشتن سایر علل احتمالی بروز زوال عقل ( دمانس ) می باشد. برای مثال، آزمایش خون ممکن است برای بررسی کمبود ویتامین B در بدن انجام شود. سی تی اسکن یا ام آر آی ممکن است برای رد سایر علل ایجاد کننده دمانس مثل تومور مغزی، خونریزی ساب دورال (Subdural) و دمانس مولتی انفارکت ( Multi infarct ) انجام شود. برای بررسی شدت زوال عقل، یک ارزیابی از توانایی های بیمار مثل آزمایش های حافظه و آزمایش های نوشتنی اجرا می گردد.

در مراحل اولیه بیماری آلزایمر، افراد معمولا خودشان متوجه می شوند که بیشتر از حد معمول دچار فراموشی شده اند و به خاطر این مسئله ممکن است دچار افسردگی و اضطراب شوند.

نحوه درمان آلزایمر

نحوه درمان آلزایمر
هنوز هیچ درمانی برای بیماری آلزایمر پیدا نشده است اما داروهایی مثل دانپزیل ( Donepezil) با نام تجاری آریسپت ( Aricept ) ممکن است در موارد خفیف تا متوسطه بیماری آلزایمر باعث کند شدن روند از دست دادن عملکردهای مغزی بشود. بعضی از علایم و مشکلات همراه با آلزایمر مثل افسردگی و بی خوابی آنها را می توان با تجویز داروهای ضد افسردگی درمان نمود. بیماران ناآرام را ممکن است با داروهای آرام بخش آرام کرد. در نهایت بیماران مبتلا به آلزایمر ممکن است نیاز به مراقبت و پرستاری شبانه روزی چه در خانه و چه در آسایشگاه داشته باشند. مراقبت از بیمار مبتلا به آلزایمر بسیار مشکل و ناراحت کننده می باشد و خود افرادی که از این بیماران مراقبت می کنند نیز نیاز به حمایت های عملی و روحی دارند. به خصوص اگر بیمار شروع به پرخاشگری و خشونت نیز بنماید. بیشتر بیماران مبتلا به آلزایمر از زمانی که تشخیص این بیماری در آنها داده می شود تا ده سال زنده باقی می مانند.
برگرفته از کتاب بیماری های مغز و اعصاب – تألیف دکتر تونی اسمیت – ترجمه دکتر فرهاد همت خواه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *